24/1/11

32. Ο Λάκκος

Ο Λάκκος

Ακρυλικό σε καμβά 40 x 50 cm

Details

17 σχόλια:

ηλιογράφος είπε...

Πιο μαφιόζικο και από ψεύτικη υπόσχεση σε απελπισμένο.
Πιο απειλητικό και από το βλέμμα αυτού που τίποτα πλέον δεν έχει να χάσει.
Πιο αιματηρό και από βιαστικό ξύρισμα νεοσύλλεκτου με φτηνό ξυραφάκι.
Πιο αιχμηρό και από ερωτική αποτυχία.
Πιο δεικτικό και από προϊστάμενο που σε αντιπαθεί.
Και τέλος πιότερο fatal car από windscreen!

dodo είπε...

Παγερό, οξύ και απειλητικό, εντελώς μέσα στο γενικότερο πνεύμα τού παρόντος.
Εξαιρετικές οι λεπτομέρειες, πολύ καλά κάνετε και τις αναδεικνύετε.

Παρεσύρθην προς στιγμήν και νόμισα ότι επρόκειτο περί νέας, επί καμβά τώρα, προσεγγίσεως τού παλαιού εκείνου μοιραίου λάκκου, αλλά όχι.

dodo είπε...

Επιτρέπετε;- !!!!!!! (μερικά θαυμαστικά γιά τον ηλιογράφο) :-)

Μιχάλης Μελιδόνης είπε...


..Kάτι από Μαφιόζικη Ταινία..

Το ματωμένο και
κλεμένο αμάξι,
που κανε τη ληστεία,
του πατάν τώρα το γκάζι
ανοίγουν την πόρτα
και οι μαφιόζοι φεύγουν...
...
να μην αφήσουν ίχνη
..εκεί στο λάκκο το ρίχνει
και οι μπάτσοι
το σκοτάδι αγναντεύουν..

Mariela είπε...

Α πα πα...!!!
τι είσαι εσύ παιδί μου;; τόπες και τόκανες.... με άγχωσες πρωί πρωί.... (όχι συγνώμη, απόγευμα απόγευμα ήθελα να πω!)
Νόμισα προς στιμήν ότι δεν άντεξες αλλο το βάρος της ευθύνης του μόνιμου Γενικού Γραμματέα και είπες να κόψεις τις φλέβες σου...
Ευτυχώς οι φίλοι πιο πάνω πέρασαν πριν από μένα και διευκρίνησαν τα πράγματα!!
Κωνσταντίνε, μη μου κάνεις λαχτάρες...

Margo είπε...

Κανονική αφαίμαξη.. το πάλαι ποτέ κόκκινο τετράτροχο, στέκεται ιμιδιάφανο στο αφιλόξενο τοπίο. Στο επόμενο επεισόδιο θα το δούμε αναγεννημένο να αγναντεύει από ψηλά..

Καλό ξημέρωμα Κωνσταντίνε:)

Άστρια είπε...

Παρόλο που μου αρέσουν οι έξυπνες αστυνομικές ταινίες που πρέπει να βρει κανείς τον αναπάντεχο δολοφόνο...
OXI!!! δεν το θέλω αυτό! πολύ σκληρό!
Δεν το αντέχω δηλαδή:)


Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, Πολύ δυνατό σχέδιο! και τη δραματικότητα αυξάνουν τα close ups
Και βεβαίως, fatalwindscreen-ικό:)

H.Constantinos είπε...

Ηλιογράφε, κάπως διαφορετική η ηλιογραφική οπτική αυτή τη φορά, αλλά τόσο γνήσια ηλιογραφική, που αν έβλεπα κάτι τέτοιο κάπου ανώνυμο ή με άλλο nick, θα το έλεγα copy-paste, ή ότι γράφεις και με άλλο nick...

Ευχαριστώ. Ευχαριστώ πολύ.

H.Constantinos είπε...

Dodo, σας ευχαριστώ θερμώς.
Αυτό το παγερό / οξύ / απειλητικό πολύ μου άρεσε...

Τον είχα ξεχάσει εκείνο τον μοιραίο λάκκο, κι ας το είχα τσεκάρει κάποτε γιά να κάνω κάτι σχετικό, απ'ότι βλέπω η μνήμη σας ανασύρει ακόμα και συμφραζόμενα, ακριβώς όπως η μηχανή του Google!!
Εννοώ ότι η μηχανή του Bing πολύ θα ήθελε να λειτουργεί όπως η δική σας (ή του Google)...!

H.Constantinos είπε...

Μιχάλη... Poesia Mafiosa...

Και κάτι, κάπως, δενξερωτί, μου θύμισε Tonino Carotone...

...mondo difficile, futuro incerto
...nostra piccola vita, nostro grande cuore

H.Constantinos είπε...

Μαριέλα, πάει, δεν τη γλυτώνω, θα με στείλεις στο ψυχιατρείο εσύ! (πολύ νωρίτερα απ'ότι φανταζόμουν!)

H.Constantinos είπε...

Margo, με έστειλες με αυτή την οπτική... Δεν θα μπορούσα ποτέ να το διαννοηθώ!

Και αυτό το "ημιδιάφανο τετράτροχο" πάει και κάθεται σε κάποια συζήτηση σχετικά με το κοντράστ του...

Ε, δεν παίζεσαι...

H.Constantinos είπε...

Αστρια, σκέψου τώρα να σου το κάνουν δώρο αυτό, και μάλιστα κάποιοι που έρχονται συχνά σπίτι σου, και να είσαι υποχρεωμένη να το έχεις φάτσα - μόστρα κρεμασμένο γιά να μη θιχτούν, και να σε καταταράζει καθημερινά, ή να είσαι αναγκασμένη να το κρεμάς / ξεκρεμάς κάθε φορά που έρχονται!!!

Σ'ευχαριστώ!

ξωτικό είπε...

Ωωωω οποίον grande finale !!!!
Επιτέλους κάθαρσις !!!
Μόνον αλώβητον το όχημα !!το κόκκινον στη αληθινή του φύση,και με υποψία υμισχηματισμένου άστρου!!!!
και μια ελπίδα κάποιου επιζώντος εν είδει προοπτικής.....!!



Τώρα γιατί στην (τελευταία) μεγέθυνση το όχημα αρχίζει να μου κάνει ολίγον σαν την μυτούλα του ρόζ πάνθηρα...άγνωστη η ψυχή του Καλλιτέχνη...
εκτός και αν υποννοείται η αθωότης του αντικειμένου δια να ενταθεί η ενοχή των υποκειμένων.....


Καλά καλά κλείστε μου κι εμένα ένα ραντεβού...

H.Constantinos είπε...

Ξωτικό, αλώβητον το όχημα, ακόμα κι ένας κακούργος σέβεται ένα classic car, χμ, θα μπορούσε να είναι και το κυρίως μήνυμα αυτό, δεν ξέρω, θα ρωτήσω κάποιον τεχνοκριτικό.

Η μυτούλα του ροζ πάνθηρα, ενδιαφέρον, άγνωστη η ψυχή του φιλότεχνου κοινού!!
Τώρα που το σκέφτομαι, όντως η μυτούλα του ροζ πάνθηρα θυμίζει νίκελ μάσκα κάπου εκεί μέσα `30s προς αρχές `40s... Είναι σαφείς οι συνειρμοί του καλλιτέχνη (του καρτουνίστα εννοώ) και η πρόθεσή του να οδηγήσει τον θεατή σε μία υπαρξιακή αυτοκινητική αναζήτηση.

Η αθωότης του αντικειμένου, ναι... Και η ενοχή των υποκειμένων, χμ, ναι...
Νομίζω να κανονίσουμε ένα ραντεβού όλοι μαζί, εκτός του ότι θα μας έρθει φθηνότερα, θα έχει την ευκαιρία και ο επαγγελματίας να μελετήσει την διαδραστικότητα των ψυχισμών!

Μιχάλης Μελιδόνης είπε...

@H.C.
Ευχαριστώ για τον Tonino Carotone

και ανταποδίδω με παρόμοιες
αναμνήσεις.

Οι μαφιόζικοι μου στίχοι
είναι πειραγμένοι
απο το πρόσφατα οφθέν

Money for Nothing (1993)

a film based on actual event.

βέβαια εκει το αμάξι δεν
ήταν ούτε ματωμένο,
ούτε κλεμένο,
και το πέταξαν
στο ποτάμι. :)

H.Constantinos είπε...

Αλλού πήγε το μυαλό μου με το Money for Nothing, όπως αλλού πήγε και το μυαλό του google απ'ότι είδα -με μπέρδεψε και το 1993...

Δεν την έχω δει την ταινία, και να πω την αλήθεια ούτε που την ήξερα ότι υπήρχε -ενδιαφέρουσα μου φάνηκε, την βλέπω ευχαρίστως

Κάτι μάθαμε πάλι σήμερα, νάσαι καλά!